Εν Αθήναι λοιπόν....

Ναι, είμαι καλά εδώ! Μπορεί να λένε για έλλειψη πρασίνου, για καυσαέρια, αυτοκίνητα, τρελούς ανθρώπους που τρέχουν από εδώ και από εκεί χωρίς να γνωρίζουν πραγματικά που πηγαίνουν,κακή ποιότητα ζωής...Ίσως μερικά από αυτά να ισχύουν...Εγώ πάντως γνωρίζω πως μονάχα εδώ μπορώ να αισθανθώ χαρούμενη, λυπημένη...Εδώ μπορώ να επιλέξω τη ζωή που θέλω να ζήσω ελεύθερα, να γευτώ ένα μέρος από τα όνειρα μου...Ίσως πουθενά αλλού....

Τα αεροπλάνα μερικές φορές σε κάνουν να σκέφτεσαι περιπλανητικά και να σηκώνεις για λίγο τα πόδια σου από τη γη μεταφορικά και κυριολεκτικά..! Πολύ λίγος ο χρόνος που χρειάζεται για να επανέλθεις όμως..
Και να' μαι λοιπόν με μια βαλίτσα τεράστια,μια πικρή στενοχώρια από τον τόπο απογείωσης,με ιδρώτα,κόκκινα μάγουλα και μια ανακοίνωση αστραπή πως τα μετρό απεργούν! Μάλιστα, υπέροχα χαρμόσυνη είδηση! Ίσως να είναι από τις λίγες φορές που ακούω για απεργίες, διαδηλώσεις κλπ και το αίσθημα που μου δημιουργείται είναι αυτό της απογοήτευσης.Παίρνω το λεωφορειάκι που καταλήγει Σύνταγμα. Ίσως να 'ταν καλύτερα τελικά. Τουλάχιστον βλέπω τον ουρανό και τους δρόμους και δεν γίνομαι τυφλοπόντικας! Πλησιάζοντας προς το τέλος ο οδηγός μας πληροφορεί πως θα μας αφήσει εδώ επειδή το Σύνταγμα είναι κλειστό λόγω πορείας...! Για άλλη μια φορά βλασφημώ για την κατάσταση από μέσα μου, μετανιώνοντας φυσικά αργότερα γι' αυτό!Προσπαθώ να περάσω μέσα από την πορεία.Αριστεροί,φοιτητές,θαρραλέοι και αισθανόμενοι αδικημένοι να διαμαρτύρονται και εγώ ανάμεσα τους χαβανέζα σέρνοντας κυριολεκτικά τη βαλίτσα τους φέρνω έναν ευχάριστο για μένα-δυσάρεστο προφανώς γι' αυτούς,νησιώτικο αέρα!
Περνάω από την πλατεία Μοναστηρακίου και ένας άντρας κρατάει κάτι. αλλά τί; Δεν προλαβαίνω να λύσω την απορία μου και αμέσως ακούγεται ένα κλικ και ένα φως προβάλλεται από τα δεξιά μου! Έχοντας καταλάβει τι είναι, προχωράω χαμογελώντας...Πράγματα τόσο ασήμαντα και μικρά μπορούν να σε κάνουν να νοιώσεις μοναδικά ωραία...να σου ανεβάσουν τον εαυτό!Μετά σταμάτησα κάπου να ξαποστάσω-όχι οπουδήποτε-αλλά κοντά σε έναν μουσικό που παθιάζεται με την κιθάρα του για λίγα μονάευρα,το χειροκρότημα του φίλου του και το χαμόγελο ανακούφισης ενός περαστικού..μικρά αλλά πραγματικά!
Και πέρασαν αρκετά γρήγορα οι μέρες με βόλτες στην Αποστόλου Παύλου, χάζεμα από το μπαλκόνι στο θησείο,απόπειρα για βόλτα με λεωφορείο που τελικά δεν πήγαινε κουκάκι αλλά δεν με ένοιαξε ιδιαίτερα γιατί το βρήκα τελικά το κουκάκι και το απόλαυσα και με το παραπάνω...τα σπίτια που σε ξαναπάνε στην Αθήνα του 30΄,τις πορτοκαλιές που σε ξαναπάνε στο χωριό το καλοκαίρι και μια ατμόσφαιρα που δύσκολα μπορώ να περιγράψω αλλά εύκολα μπορώ να αποθηκεύσω στο μυαλό...Ίσως να φταίει και το όνομα του που είναι τόσο χαριτωμένο!Επιστρέφοντας σπίτι διέσχισα τη Φιλοπάππου χωρίς να γνωρίζω ιδιαίτερα πού πηγαίνω...Πετρόχτιστες μονοκατοικίες με ωραίες αυλές σε κάνουν να νομίζεις πως βρίσκεσαι σε χωριό της Μακεδονίας ενώ στην πραγματικότητα βρίσκεσαι μια ανάσα από το κέντρο της Αθήνας. Ο μεσίτης μου είχε μιλήσει γι'αυτήν την περιοχή πληροφορώντας με πως εκεί έχουν αρχίσει να μένουν διάσημοι διότι το Κολωνάκι γέμισε...Λες και στα κριτήρια εύρεσης ακινήτου συμπεριλαμβανόταν 'να μένουν και σταρς εκεί που θα αγοράσω,διαφορετικά...'!Στη συνέχεια επιστροφή στο Θησείο,στο σπίτι.Μου είναι δύσκολο να μιλήσω για αυτήν την περιοχή διότι άλλο να μένεις και άλλο να βγαίνεις σε μια περιοχή!Πάντως και τα δυο έχουν ξεχωριστά την γοητεία τους.Για να είμαι ειλικρινής δεν έχω παει ποτέ για καφέ στο Θησείο διότι θεωρώ αστείο να πιω καφέ 2 ορόφους κάτω από το σπίτι μου την στιγμή που μπορώ να τον πιω και σπίτι μου!Αλλά αυτό που διαπίστωσα είναι μια περιοχή που αρέσει στον κόσμο για καφέδες,ποτά και μικρό χάζεμα της ακρόπολης...διαφορετικά δεν θα ήταν φίσκα κάθε βράδυ!
Όσο αναφορά το κομμάτι του να μένεις είναι εντελώς διαφορετικό.Κατ'αρχάς 1)πρέπει να είσαι ιδιαίτερα κοινωνικός και να συνηθίσεις στην ιδέα πως θα βλέπεις ανθρώπους έτοιμους για την έξοδό τους την ώρα που βγαίνεις με την φορμούλα να πετάξεις τα σκουπίδια,2)πως το βράδυ μπορεί να πεταχτείς από το κρεβάτι σου επειδή κάποιος έχει γενέθλια και αποφάσισε να τα γιορτάσει με τους φίλους του,οι οποίοι του φέρνουν για έκπληξη τούρτα με κεριά και του τραγουδάνε δυνατά και χειροκροτάνε-και εδώ είναι το σημείο όπου ξυπνάω-σε μια καφετέρια κάτω από το σπίτι σου στις 3 η ώρα το πρωί(τι πρωί ρε μαλάκα;;;;βράδυ είναι για μένα,ο ουρανός είναι μαύρος ακόμα και κάποιοι ξυπνάνε όταν έχει πια φως!!Παρόλ'αυτά αυτές οι κρίσεις περνάνε εύκολα),3)τα τσουχτερά ενοίκια για ένα διαμέρισμα παλιό και λέγοντας παλιό δεν εννοώ σε καμία πολυκατοικία αρχιτεκτονικής του 30' να χαίρεται το μάτι σου κάθε φορά που βγαίνεις έξω από το σπίτι σου,αλλά για μια κλασική βαρετή πολυκατοικία του 70'!4)το γεγονός πως όταν βγαίνεις στο μπαλκόνι σου για να κάνεις ένα τσιγάρο ή για να κοιτάξεις την ακρόπολη ή έστω επειδή σου κάπνισε να δεις τα αστέρια παρέα με τον εαυτό σου να γυρνάνε 15 κεφάλια προς τα πάνω-και όχι δεν χαζεύουν κι αυτοί τα αστέρια-αλλά μια τρελή που βγήκε νυχτιάτικα στο μπαλκόνι της και κοιτάει ψηλά...
Το θέμα είναι αν αξίζει τον κόπο κανείς να τα περάσει όλα αυτά για μια θέα στην ακρόπολη!Η απάντηση λοιπόν είναι 'και με το παραπάνω'!Δεν θα υπάρξει στιγμή που να μετανιώσω για την τυχαία επιλογή μου να περάσω 'ένα μικρό έστω διάστημα της ζωής μου στο Θησείο!Δεν είναι μόνο η θέα στην ακρόπολη αλλά πολύ περισσότερα...το καθαρό περιβάλλον,η ασφάλεια,τα ελάχιστα αμάξια,οι χαρούμενοι άνθρωποι-οι περισσότεροι συνταξιούχοι για να λέμε την αλήθεια,η τόσο ωραία διαδρομή από τον ηλεκτρικό στο σπίτι περνώντας απο τους πάγκους με τα ωραία σκουλαρίκια και τους χίπηδες για τους οποίους ο χρόνος κυλάει σε άλλη διάσταση,τις φάτσες αυτών που σε ρωτάνε την διεύθυνσή σου και σε ξανακοιτάνε "Σοβαρά μιλάς τώρα;Στην Ηρακλειδών;Εκεί ήμουνα χτες!"
Βέβαια υπάρχει και η άλλη όψη η οποία είναι φανερή κυρίως σε αυτούς-δεν μπορώ να τους χαρακτηρίσω τέλος πάντων-που σου λένε "Άπαπα, πολύ θορυβώδης περιοχή!"
Το ξέρω πως αυτό σαν πρόταση είναι σωστό και ισχύει πως με το πλήθος καφετεριών έχει γίνει θορυβώδης σε ορισμένα σημεία, αλλά το θέμα δεν είναι αυτό!Το θέμα είναι πως μου την σπάει το πως οι άνθρωποι κατηγοριοποιούν και συγχρόνως κατηγορούν μια τόσο ωραία περιοχή που δεν συγκρίνεται ούτε με το απόκεντρο των Αμπελοκήπων(χωρίς να έχω κάτι κατά αυτής της περιοχής,απλά όντας αντικειμενική) αλλά ούτε και με τη βίλα στα βόρεια προάστια!
Παρόλ'αυτά κατανοώ πως υπάρχουν πολλά είδη ανθρώπων και δεν φαντάζονται όλοι το ίδιο όταν σκέφτονται "σπίτι μου".
Προς το παρόν καλή μου νύχτα και υπόλοιπη διαμονή πλέον σε αυτήν την πόλη.Την αγαπητή μου αυτή πόλη...!